ZWOM N VSJE

(Als refrein)
t Is iets in t Zjeeuws en t ei talent
ent k gant zegge m vent
D uutgestrekte polders, de reuke van de zjee,
Antjes rapen, ja das, val nie mee.

Dr zin vee boeren, deris ier plekke zat,
t Is vee te droge, of de grond is vees te nat.
Da wor gezverd, ze kunnen oek kommeren,
luustert n mkare, kun je oales leren.

Wudder worren bie Olland zo am dier zeggen,
D val nie mee, om uut te leggen.
Mn wieg stond ier en ik ben ier getogen,
Un een schn plekje en das nie gelogen.

Refrein:
t Is ier leutig en t is ier plesant,
Zo zien de mensent ier aan deze kant.
D meste mensen ze zunnen t nie weten,
Mar Zjeeuws-Vlaandren wor dikkels vergeten.

Ze dinken da t ier is achtergebleven,
M jei ier zo ve leuks te beleven.
Een tunnel, Checkpoint en strek een bioscoop,
En ok na t theater ist altied jen geloop.

Ve vrmde mar oek verschillende rassen,
Die an udder toch goed weten aan te passen.
Je weet misschien w, in de drpse gebeuren,
Da klinken verhalen in geuren en kleuren.

Refrein

Of ut een andere tal is, of t is dialect,
Dat kan haast niet missen, jr ut direkt,
Je kan op je reizen nog zo verre gaan,
m bluuft jeigen dialect toch utalt verstaan.

Me zurgen dame douwen, zoat a dis.
t Zingen van een vsje: das t mooiste wat ter is.
Al is t een smartlap, hardrock of klassiek.
Da g niks boven echte Zjeeuwse muziek.

Refrein

Tekst: Nelly Dieleman, Hoek
terug naar Nelly Dieleman

Deze pagina is bijgewerkt op