UN AXELR THUS

Ik liep deu de poldr op n aovund zo zacht
En keek nao de veldn en docht, w dun pracht
Ik ordn de veugels, die zongen un lied
D ghao nie lank durn, want ens kmtr un tied.

Refrein:
Tkomt zo vrre dat t land ghao verdwienen
Djje nrgens ghen beesjes mee ziet
D jalles moe slikkn en net nie z stikkn
Is d dan un betere tied.

Zn el udder mond vol ovr ut miljeu
Mao de rieke stienkrs ghaon over mee deu
Ze bouwn mao meulens en andere bucht
Mao dreme mnsn n emao ghen lucht

refrein

K moe noe toch w dienkn n vroeghere tied
An ons landje, Schapenbout en ons schone ghebied
Mee erlukke mnsn en andere wnsn
En oek n die veugels mee udder schon lied

refrein

En nk oud or en vrre versletn
Te stief om te ghaone of zo
En most k nie mee wetn waor aonk ghezetn
Doe tn mun oghn mao toe

refrein 2:
Nog un ker nst ut Axelse kreekje
Deu de Zestraote en dan nao de mrt
T mag vo mie wel evn durn, toch zekr un paor urn
Want Axel is altied mien landje apart.

Tekst: Levien de Groote, Axel
(melodie: Fiddlers Green van John Connoly)
terug naar Levien de Groote

Deze pagina is bijgewerkt op