UUSJE OP DEN DIEK


Een ’oerekast mee de naeme ‘de Gloeiwurm’ – in ’t Engels natuurlijk – zag ik toen m’n trein van Chicago n Poughkeepsie midden in de nacht stilstoeng boven een ruug stikje stad op die route, meugelijk Cleveland, meie 1995)


d’r stoeng een ’uusje op den diek
‘de Gloeiwurm’ ’ette dat
ik kwam d’r elken dag vbie
dat was de kortste pad

je keek t’r z n binnen
ze waere noga vrie
en soms knikte d’r z’n wuufje n mien:
je kunt er nog w bie

en en keer bin ‘k ook afgestapt
da onder an den diek
nog nooit eit iemand ’t z gauw gelapt
…. as ikke toen m’n fiets

en korts naedien is ’t afgebrand
d’r wier te vee gegloeid
en ik, ik den ’Eer gedankt:
was Jie da mee gemoeid?

maer a ‘k die ene nog is ziee
’ier of daer in Stad
dan gloeit ’et eventjes bie mien
wt een tied was dat

d’r stoeng een ’uusje op den diek
‘de Gloeiwurm’ ’ette dat
ik kwam d’r elken dag vbie
wt een tied was dat

Tekst: Jan Zwemer, Serooskerke
(Een bitje vrie n The House of the Rising Sun van The Animals)
uitgevoerd door Dingeman de Visser en Jan Zwemer
terug naar Jan Zwemer

Deze pagina is bijgewerkt op