DE BALLADE VAN KOUWEPOLDER-KO

REFREIN:
Wan van die koue in dien polder
Kreeg Ko de kolder
In z'n kop
Toen zag tie een le mooie folder
Doa stong'n schne wuuv'n op.

Ko weunden in de Kouwepolder
De Kouwepolder op d'n Oek
Sloap'n d tie doa op zolder
Onder vier dekes en een doek.

Ko wou z gern een bitje wermte
Een bitje wermte v z'n lief
Wan z'n gebnte en gedermte
Die stong'n van de koue stief.

Ko gieng gewaopend m dien folder
Noa 't reisburo van Neelemans
't Was een l ende uut die polder
Moa t'was Ko z'n leste kans

Bie 't reisburo oan ze v keuze
Ko wier 't er soms wa duuzlig van
Ie wreef geregeld nest z'n neuze
En koos uuteindlik v Taiwan.

Da in Taiwan, zo docht ons Kootje
Jaogen ze de kouwe uut m'n lief
M zn lief meissen in een btje
Kom ik vast aan m'n gerief.

Tuus gieng Ko 't overdienken
Z'n oar stong rechte op z'n kop
Ie zat te zwt'n en te stienk'n
En docht: oe zeg ik da w op.

Ko is toen moa tuusgebleev'n
En ei de zomer afgewacht
Toen scheen de zonne soms w even
En Ko voeld'n w nieuwe kracht

V da de winter was gekommen
De Kouwepolder schroal en leeg
Oa Ko een schne jonge blomme
Die a mee t'm in de koetse steeg.

't Kon buut'n toen zo koud nie ziene
M l v blommen op het roam
Ko kroop l dichtjes tegen Siene
En da was toch z oangenoam.

Doa bin ook kindjes van gekomm'n
Een stik of vuuve wel ochrm
Da wiern oama schne blommen
Die moakt'n die Kouwepolder wrm.

REFREIN:
Mee al die wrmte in dien polder
Kreeg Ko z'n koue
Onder de knie
Z'n wuuf was beter dan zo'n folder
Ko zei: de wermte, da bin jie.

Tekst: Jan Lauret, Middelburg
terug naar Jan Lauret

Deze pagina is bijgewerkt op