De Limburger op het web

De TWIN TOWERS van stamkroeg Boms Jeu

Toeristen die in America op zoek gaan naar bandleden van Rowwen Hze, beginnen hun speurtocht meestal in caf Boms Jeu, pleisterplaats van kleurrijke dorpelingen. Stamkroeg van Jack Poels en zijn maten.

Even een paar misverstanden uit de wereld helpen. Dorpscaf Boms Jeu is geen museum van Rowwen Hze en de bandleden zitten er niet elke avond met een glas bier aan de bar. Nee, Boms Jeu is een doodnormale bruine kroeg met een enigszins nostalgische uitstraling, waar nog net niet de perzische tapijtjes op de tafeltjes liggen.
Toch geniet het caf landelijke bekendheid als officile stamkroeg van Rowwen Hze. Sinds de dialectgroep bestaat, komen frontman Jack Poels en de andere bandleden over de vloer bij Boms Jeu. Eerst bij kastelein Jan Derix, daarna bij zijn dochter Nathalie en vanaf 2006 bij Marco Vermeer, de nieuwe man achter de tap. En hoewel het dorp trots is op zijn bekende inwoners, zijn ze nuchter genoeg om alle tierelantijnen aan de kant te schuiven. „Dit is weliswaar het vaste caf van de band, maar de mensen uit America zitten hier niet op allerlei opsmuk te wachten. Die willen gewoon rustig hun drankje drinken in het caf, net als de mannen van Rowwen Hze", vertelt Nathalie Derix. Toch komen nieuwsgierige toeristen regelmatig een kijkje nemen. Vaak zijn het gasten van de twee vakantieparken die het dorp rijk is. Ze hopen een van de bekende muzikanten tegen het lijf te lopen. Nathalie Derix: „Het is een beetje sneu als ze dan helemaal niks van Rowwen Hze aantreffen. In het caf is een speciale nis waar de jongens vroeger altijd zaten. Daar hangt ook de gouden plaat van het album Zondag in het Zuiden en er is een prijzenkast geplaatst met trofeen, die de band gewonnen heeft."
Toen Rowwen Heze begin jaren negentig landelijk doorbrak - de grote hit Bestel Mar verwijst ook naar de kroeg - was het wel vaak feest bij Boms Jeu. „Dan had de band ergens in het land opgetreden en kwamen ze in de nacht regelmatig nog aanbellen voor een afzakkertje. Dan deed vader alsnog open in zijn pyama en stond hij in de ochtendjas achter de bar. Toen hij stopte als kastelein heeft hij van de jongens nog een speciale badjas gekregen met daarop de naam Rowwen Hze", vertelt Nathalie Derix.
Uit die tijd stamt ook het verhaal van de ‘Twin Towers’ van Boms Jeu. Nee, niet de betreurde torens in New York, maar een stapel viltjes, die de kastelein steevast naast de kassa legde. Nathalie Derix begint te lachen. ,,Wanneer iemand geen geld bij zich had, werd het bedrag gewoon op een viltje geschreven. Nou, de stapel van Rowwen Hze groeide gestaag met het bezoek aan het caf mee." Nathalie Derix en Marco Vermeer herinneren zich vooral leuke dingen rondom de band. Zoals de special over Rowwen Hze, die het Radio 2-programma Het Theater van het Sentiment vanuit de kroeg presenteerde. Vaak was het gespreksthema in de kroeg over wie Jack Poels nou eigenlijk zong. „Daar is heel wat over gediscussieerd", zeggen Nathalie Derix en Marco Vermeer. „Jack deed daar altijd heel geheimzinnig over." Zelf vinden ze de periode rondom de Slotconcerten het mooist. Dan komen veel fans over de vloer om een feestje te bouwen. „Een gezin uit Zeeland komt elk jaar terug. Dat zijn de mensen die Rowwen Hze op de voet volgen."

Rowwen Hze als pr-instrument
Burgemeester Kees van Rooij van de gemeente Horst aan de Maas is trots op Rowwen Hze. „Wat de band in 25 jaar heeft gepresteerd, is gewoon prachtig. De groep is belangrijk voor het uitdragen van de cultuur in de Peelregio."
Van Rooij - die regelmatig bij concerten is geweest - vindt Rowwen Hze een prachtig pr-instrument. „Het imago dat de band landelijk wegzet, kunnen wij als gemeente met onze pr niet voorbijstreven. Rowwen Hze is een uithangbord dat we moeten koesteren. De liedjes staan dicht bij de mensen:' De groep is eerder al geerd met de erepenning van Horst aan de Maas. „Dat komt Rowwen Hze ook toe. Ze inspireren andere inwoners om muziek te maken.
Ik noem Horst aan de Maas wel eens het Volendam van Limburg."

terug naar Rowwen Hze

Deze pagina is bijgewerkt op