Dizze stoarm

It like eartiids krekt in mearke, t sa'n tsjok ferhaleboek
wy wienen it ideale pearke, yn s wrldsje sa temk
wat wisten wy no fan it libben, mar wol o sa eigenwiis
en wy wienen der wakker wis fan, dizze leafde wurdt net griis

Tegearre gauris mei faknsje, nei Parys of Grikeln
en ek al krigen wy gjin garnsje, wy wisten: dit hldt ivich stn
wy sieten elke jn te praten, ik de whisky, do de wyn
symbolyk net yn 'e gaten, s swarte kat tusken s yn

En dizze stoarm kinne wy net keare
s woartels steane yn los sn
kinne gjin twirre mear ferneare
gjin hldfst, gjin fst ferbn


En snder dat wy it fernamen, dreaunen wy stadich telkoar
hieltyd mear s eigen paden, hieltyd minder troch ien doar
no krij ik fan 't ligen dikke lippen, as ik wer ris sis: 'Ik hld fan dy'
myn wurden gld as griene sjippe, do leauwst al lang net mear yn my

En lang om let wurde wy stiller, hawwe noait ris echt mear spul
mar ek noait ris echt mear wille, ek net om de flauwekul
wy prate noait mear oer faknsje, wolle beide net mear fuort
it giet oer de bern of oer finnsjes, oare siden binne ferskuord

tekst en muziek: Gurbe Douwstra

Van de cd: Dizze stoarm

terug naar Gurbe Douwstra

Deze pagina is bijgewerkt op